اگر از شهر چالوس در جاده کناره دریا حدود 35 کیلومتر به سمت شرق حرکت کنیم، به "پارک جنگلی سی سنگان" می رسیم. کمی بعدتر از پارک جنگلی، شهر کوچکی به اسم "صلاح الدین کلا" قرار دارد، و جاده سد خاکی آویدر درست بین این دو مکان قرار دارد. همانند جاده آب پری، جاده به سمت جنگل و کوه می رود و بازهم همانند جاده آب پری، راهنمای شما پارچه نوشته کوچکی است که روی تیر برق نصب شده است. بخش اعظم این جاده 5.5 کیلومتری آسفالت است و قبل از رسیدن به ســد، از دو روستای "تاج الدین کلا" و "ملّاکلا" می گذرد. حدود 1.7 کیلومتر انتهایی مسیر خاکی است و باید با مراقبت بیشتری از این قسمت عبور کرد. مناظر طبیعی اطراف جاده سد اگر چه شبیه بسیاری از جاده های جنگلی شمال است اما زیبا و بکر است. بوی روستا در تمام طول مسیر به مشام می رسد و منظره کوه های پوشیده از درختان سرسبز در انتهای مسیر خستگی قسمت خاکی جاده را از تن به در می کند.
سد خاکی آویدر در حقیقت متعلق به اداره آبیاری منطقه است و دریاچه پشت سد نیز جهت تامین آب مورد نیاز زمینهای زراعتی منطقه ایجاد شده است. با این وجود، در این منطقه وجود این چنین دریاچه ای در قلب کوه همچون مرواریدی در دل صدف است و همین امر باعث شده تا گردشگران زیادی به این مکان جذب شوند. نزدیکی کوه و این دریاچه تقریبا وسیع زیبایی خاصی به منطقه بخشیده است. ضمن اینکه وجود فضای باز اطراف دریاچه اطراق برای یک سفر یکروزه را ممکن می سازد. در هنگام شب دریاچه نور کافی ندارد. امکانات اولیه بهداشتی مثل آب آشامیدنی و سرویس بهداشتی نیز در منطقه دیده نمی شود. به این ترتیب امکان سفر دوروزه و اطراق منتفی است. در قسمتی از دریاچه جزیره کوچکی ایجاد شده است که نشان می دهد قبل از این که سد خاکی احداث شود، تپه ای در این قسمت قرار داشته است. در داخل دریاچه گویا ماهی هم وجود دارد. به این ترتیب اگر به ماهیگیری و سکوت دلنشین طبیعت علاقه دارید، قلاب ماهیگیری خود را فراموش نکنید.
برای ورود به محوطه دریاچه، باید ورودی 1000 تومانی را بپردازید. در داخل محوطه نیز امکانات تفریحی مثل اسب سواری، دوچرخه سواری، قایق پدالی و گردش دور دریاچه با قایق موتوری تدارک دیده شده است، که البته برای هر کدام نیز باید هزینه جداگانه بپردازید. در ایام خاص سال ، مثل ایام نوروز و تابستان ازدحام جمعیت و نرخ خدمات بیشتر و کیفیت ارائه آن ها پایین تر است. نیروی انتظامی در این منطقه حضور ندارد و جز چند نگهبان محلی که تامین امنیت اداره آبیاری را بر عهده دارند، تدابیر امنیتی خاصی مشاهده نمی شود.
هوای منطقه به علت مجاورت با آب، کمی خنک تر و مطبوع تر از شهر است و از آنجا که منطقه هنوز کاملا شناخته شده نیست (شاید هم به دلیل سرویس دهی مناسب)، منطقه تقریبا عاری از هر نوع زباله است. با تمام این تفاسیر، این محیط، بسیار مناسب تر از پارک جنگلی سی سنگان است، خدا کند روزی به دست همین توریست ها به حال و روز آن پارک دچار نشود....
